Boom

“Ik begrijp  niet hoe het nou tóch weer zo ver heeft kunnen komen. Nee, JIJ had dus een vakantie zullen boeken. Weet je nog? Zesentwintig december, vorig jaar, toen ik in dat kleine, koude rotkeukentje al die vette borden met aangekoekte  patrijzenvellen stond schoon te schrobben? Van diezelfde patrijs waar ik dus de vorige avond tijdens dat ontzéttend gezellige kerstdiner van jou een gloednieuwe kroon op had gebroken omdat er een kogeltje in zat, omdat jij zonodig écht wild moest eten. Alsof die patrijzen van tegenwoordig ueberhaupt nog iets met echt wild te maken hebben…nee, die die plukken ze zo uit hun hok en zetten ze tegen de muur, wist je dat niet eens? Je kunt nog beter een plofkip vreten, daar zit tenminste nog vléés aan. En jij stond die gemene kleine scherfjes van de kerstballen met een pincet uit je voet te pulken, weet je nog, de etter droop uit  je sokken, en we waren weer eens met je moeder  gebrouilleerd, én met mijn vader, en Richard belde huilend op dat hij ging scheiden, heus niet alléén omdat jij  tussen de kaas en het ijs zonodig in Danielle dr kruis  moest gaan zitten wroeten, waar de kinderen nota bene met hun neus bovenop zaten, héus niet alleen daarom, nee, maar geholpen heeft het óók niet.  Wacht even….ZEG JONGENS, HOE VAAK MOET IK HET NOU NOG ZEGGEN ?! EERST DE LICHTJES EN DAARNA PAS DE SLINGERS!! En toen zei je, ik hoor het je nóg zeggen: ‘dit is godverdomme echt de laatste keer geweest, volgend jaar zitten we met kerst op een tropisch eiland, kan me niet schelen wat het kost.’ En nu is het dus….12 december. Weet jij welke  leuke kerstvakantiebestemmingen er nog te boeken zijn op 12 december? Een lekkende stacaravan in Diemen, als je mazzel hebt. ZEG, DIE KRANSJES ZIJN OM IN DE BOOM TE HANGEN, NIET OM ACHTER ELKAAR IN JE MOND TE PROPPEN! Trouwens, kon je geen nóg lelijker boom krijgen? God allemachtig. Deze hadden ze nog over van vorig jaar, zo te zien. Moet je nou kijken, hij is van achteren helemaal kaal! Ja, dat valt nogal te verbergen, met die anderhalve kerstbal van ons. En dat gluiperige engeltje waar de kat vorig jaar nog bijna in gestikt is. Nou, ga jíj dan lekker op zaterdagmiddag de stad in, gezellig in de rij staan voor nieuwe kerstballen. Ga je gang. Geef die spuitbus met kunstsneeuw eens aan? Wat is er lieverdje? Welk gat in de ozonlaag? Zegt de juf dat? De ijsbeertjes gaan allemaal huilen omdat ze bijna uitgestorven zijn?? Is dat mens nou helemaal gek geworden??? Zeg jij maar tegen de juf dat ze die ozonlaag in d’r …..bemoei je er niet mee, zeg. Moet jíj nodig zeggen, wie laat er hier nou ‘s ochtends de auto een kwartier stationair draaien omdat het stuur anders zo koud is aan zijn handen? Omdat ie zijn gloednieuwe, peperdure, net van Sinterklaas gekregen kalfslederen handschoenen met z’n dronken kop tussen het cadeaupapier in de vuilnisbak heeft geflikkerd? Mét dat prachtige gedicht waar ik godverdomme drie uur lang m’n hele ziel en zaligheid in heb gelegd?! Ach, jezus, nee hoor lieverdje, dat was ik niet, dat was sinterklaas natuurlijk. Mama is even een beetje in de war. Prachtig wordt de boom! Wat knap van jullie! Alleen kun je de érg kapotte ballen misschien beter een beetje verder naar achteren hangen. Weet je wat? Maak maar een paar nieuwe, van propjes zilverpapier. Op? Ja, er zal hier eens een keer níet wat op zijn. Nou weet je wat, dan knippen we mooie ballen van karton, en dan mag jij die versieren met je viltstiften. Nou, je krijtjes dan. O. Nou, ga maar even bij de buren vragen of we hun krijtjes een uurtje mogen lenen. Echt waar?  Zeg, hoor je dat? De buren zijn wél op vakantie. Drie weken naar Thailand. Stelletje patsers. Die lui lijken wel gek. Naar Thailand, nota bene! Daar is natuurlijk in de verste verte  geen behoorlijke kerstboom te krijgen.”