Hoedenplank
Vrijwel iedere auto heeft een handschoenenkastje en een hoedenplank. Maar in dat handschoenenkastje liggen zelden handschoenen, en op de hoedenplank nog zeldener een hoed. Handschoenen op de hoedenplank, dat zie je nog wel eens een enkel keertje, maar een hoed in het handschoenenkastje nóóit. Zo’n hoedenplank is trouwens niet alleen nutteloos, maar vaak zelfs hinderlijk: vooral bij auto’s met weinig kofferruimte neemt dat ding plaats in beslag waar je anders je bagage hoog zou kunnen optasten. Er is een oplossing: die plank er ‘tijdelijk’ uit slopen. Bij veel mensen hangt er dan ook een losse hoedenplank rond in het halletje van hun woning, een lang en lijzig voorwerp, grauw van verveling, machteloos te wachten op een moment dat nooit zal aanbreken: het moment waarop zijn baasje alsnog een hoed aanschaft om liefdevol op die arme, verwaarloosde plank neer te vlijen.
Het enige goede dat je over handschoenenkastjes kunt zeggen is, dat je er tenminste geen lást van hebt. “Komkom”, zult u nu zeggen, “een handschoenenkastje is best handig. Je kunt er toch wat anders in bewaren dan handschoenen?” Maar wat dan? Wegenkaarten? Daar is al aan apart vak in het portier voor, óók al zo achterhaald, want wie leest er tegenwoordig nog kaarten?
Het grootste probleem is nog dat al die zinloze bergruimtes niet leeg blijven, o nee. In mijn kaartenvak hopen zich bananenschillen en klokhuizen op, gebruikte papieren zakdoekjes, lege frisdrankblikjes. In mijn handschoenenkastje bevindt zich een grote klont aan elkaar gesmolten zuurtjes, met ergens in het midden een reservehuissleutel en een stripje hoofdpijnpillen, verkleefd met tientallen pompstationbonnetjes. En op de hoedenplank liggen stapels oude kranten, kromgetrokken en vergeeld, een zeer grote pluchen olifant, en diverse lege chipszakken die het zicht op achterliggend verkeer benemen. Allemaal de schuld van autofabrikanten die hardnekkig bergruimtes blijven aanbrengen voor voorwerpen die niet meer bestaan. Overal beton in gieten is wellicht een aardige tijdelijke oplossing. Maar als ik mijn volgende auto koop, geachte heren autofabrikanten: zorg dat al die rare vakjes, kastjes en plankjes er niet meer in zitten. In plaats daarvan graag één flinke vuilnisbak. Dat u dáár nou zelf niet op bent gekomen.
Comments are closed
Comments are currently closed on this entry.